City of Angels

Na de fijne optredens van woensdag hadden we nog 4 dagen tijd om te citytrippen. Op donderdag trokken we na het ontbijt richting metro om naar de Universal Studios te gaan.

Op de weg naar het metrostation passeerden we langs de Capitol Records-toren, waar een massa volk was samengetroept. Nieuwsgierig als we waren, vroegen we wat er precies aan de hand was. Wat bleek, al die mensen stonden te wachten om een glimp op te vangen van een talentvolle jongeheer uit Liverpool die binnen een paar uur zijn ster op de Walk of Fame mocht onthullen. De ster in kwestie was niemand minder dan sir Paul McCartney.

Na een korte ondergrondse rit arriveerden we op wandelafstand van de ingang van Universal Studios, waar een treintje ons (en andere bezoekers) kwam oppikken, om ons aan de kassa’s weer af te zetten. Universal Studios is zowel een filmstudio als een pretpark. Onze eerste ‘attractie’ was de studiotour, waarbij je in een pretparktreintje een ritje maakt langs opnamestudio’s en buitenlocaties, zoals Wisteria Lane uit Desperate Housewives, het dorpsplein uit Ghost Whisperer, de ‘zee’ (en de haai) uit Jaws, en ga zo nog maar even door. Ook werden er een aantal bekende filmauto’s tentoongesteld (Magnum P.I., The Fast and The Furious, Knight Rider, Back to the Future, …) en werd er getoond hoe ongelukken, explosies en allerlei weersomstandigheden (regen, onweer en zelfs een vloedgolf) in scène worden gezet. Tot slot waren er nog twee topattracties tijdens deze rit: The Mummy Tomb en King Kong 360 3D, waarbij je je een levensechte toeschouwer waant van een gevecht tussen King Kong en de dinosaurussen uit Jurassic Park. Echt de moeite.

voorkant = levensecht / achterkant = niet zo echt



dansende auto's

een (nogal explosieve) scène uit Bones, waarvan getoond werd hoe die precies geënsceneerd werd

Wisteria Lane

Na de studiotour hebben we wat rondgelopen in het park en zijn we gaan kijken naar een ‘Special Effects Stage’ (waar getoond wordt hoe special effects gecreëerd worden in films), Shrek 4D en de Blues Brothers. Zo’n 4D-ervaring is ook wel eens de moeite trouwens: Je draagt daarbij niet alleen een 3D-brilletje, maar ‘voelt’ ook allerlei andere sensaties. Zo reden we samen met Shrek op een koets over kasseien, voelden we de kille wind van de geest van Lord Farquaad en het snot van de niesbui van Donkey.

Na het parkbezoek hebben we nog wat rondgehangen op de Universal CityWalk, een winkelcentrum met veel toeters en bellen, waar Ilse haar kleedjescollectie nog wat heeft aangevuld :-)

Op vrijdag trokken we naar de Paramount Studios, waar we een studiotour gereserveerd hadden. De reden hiervoor was dat men ons verteld had dat Paramount authentieker zou zijn dan Universal en je er meer informatie zou krijgen. Of dat nu wel of niet het geval was, daar zijn we eigenlijk nog niet uit. In een klein groepje trokken we op een golfkarretje langs de verschillende filmstudio’s (Glee, Rizolli & Isles, …) en buitenlocaties (zoals de rode zee, écht waar). We kregen ook de kans om op de set van verscheidene tv-series te wandelen (waar uiteraard geen foto’s mochten genomen worden). Jammer genoeg waren het series die we zelf niet kenden (bv. Happy Endings), maar toch was het een bijzondere ervaring. Alles op zo’n set is trouwens nep. Uit de kranen komt bijvoorbeeld geen water, tenzij iemand gehurkt in de kast zit en ijverig op een plastic fles duwt om zo een pompsysteem te creëren.



de truc met de deur,
of hoe een klein persoon (Tom Cruise) groter lijkt
en een groot persoon (Nicole Kidman) kleiner...



zicht op enkele 'sound stages' en op de Hollywood-letters

Na de rondleiding bij Paramount hebben we eventjes over Hollywood Forever gewandeld. Een gigantisch groot kerkhof, waar heel wat beroemdheden (Cecil B. DeMille, Rudolph Valentino, Dee Dee en Johnny Ramone, e.a.) hun eeuwige rustplaats hebben. Door de grote oppervlakte zagen we het echter niet zitten om al deze bekende graven ook effectief te gaan zoeken… Nadien hebben we Hollywood nog wat verder verkend. Enkele hoogtepunten waren: de Walk of Fame, het uitzicht op de Hollywood-letters in de heuvels, het Palladium Theatre, en het Chinese Theatre (waar hand- en voetafdrukken staan van sterren van vroeger en nu, en waar allerlei filmfiguren staan te drummen om – tegen betaling – met je op de foto te mogen). Een bezoek aan het Kodak Theatre (waar de oscars worden uitgereikt) is voor de volgende keer.

de Hollywood-letters van iets dichterbij

Walk of Fame

aan het Chinese Theatre

exact even groot

Eén stop die zeker nog de moeite waard is om te vermelden, is ‘Amoeba’. De muziekdroomwinkel. Het Walhalla voor de muziekliefhebber: nieuwe cd’s, tweedehands, vinyl, dvd’s. Een ongelooflijk aanbod. Ze noemen zichzelf: ‘high church for music geeks’. Gelukkig hebben ze geen vestiging in Leuven of we zouden op het einde van de maand droog brood moeten eten.

Op zaterdag trokken we naar Downtown Los Angeles. De eerste stop was de Cathedral of Our Lady of the Angels. We doen een kleine denkoefening: Probeer je een hypermodern gebouw voor te stellen dat in niets op een kathedraal lijkt. Zo ongeveer ziet het eruit.
De volgende halte was het Music Center, met concertzalen in meerdere gebouwen. Eén van die gebouwen is de Walt Disney Concert Hall. Een futuristisch gebouw, waarin je een ‘self-guided audiotour’ (zo’n rondleiding met een koptelefoon op je hoofd) kan doen, tenminste als je voor 14u komt. Dat had ondergetekende over het hoofd gezien. Het stond nochtans in de reisgids. Het bezoek van de binnenkant moesten we dus overslaan, maar we hebben wel prachtige foto’s van de buitenkant.

Dan maar op naar de volgende stop: The Museum of Contemporary Art of kortweg MoCA. Moderne kunst en verboden om foto’s te nemen. Na het museumbezoek namen we The Angels Flight. Een tramwagonnetje dat je van een hooggelegen straat naar een laaggelegen straat brengt (of omgekeerd). Ziet er toeristisch uit, maar bestaat al sinds 1901 en wordt door inwoners van LA simpelweg als vervoersmiddel gebruikt. De rit kost 25 cent.

Aangezien we nog tijd over hadden, konden we nog naar El Pueblo de Los Angeles. Hier staan een aantal originele gebouwen uit de 18^de eeuw (en een aantal replica’s), toen Los Angeles nog een Spaanse vestiging was.

Op zondag hebben we een ticketje voor een ‘hop-on hop-off’ bus gekocht. Deze deed een ritje door LA, waarbij je op verschillende plaatsen kon afstappen. Aangezien we niet zo heel veel tijd meer hadden, deden we slechts twee stops. De eerste was Rodeo Drive in Beverly Hills: de straat/wijk waar de celebrities shoppen en dus duur, duurder, duurst. De tweede stop was de Farmers Market. Dit was oorspronkelijk een markt waar landbouwers groenten, fruit en melk- en vleeswaren verkochten, maar vandaag is het eerder een folkloristisch en toeristisch marktje met eetgelegenheden, bakkers, slagers,… Met het obligate openlucht-winkelcentrum (één van de vele ‘malls’) ernaast.

LA was dus meer dan de moeite waard. Maar we zijn toch blij dat we onze auto niet hadden meegenomen. Eerst hier nog wat oefenen vooraleer we dergelijke drukte trotseren :-)

PS: Binnenkort meer foto’s op facebook. Die van San Diego staan er al op. Wie niet op FB zit en de foto’s toch graag wil zien, geeft maar een seintje. Dan sturen we de link door.